Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

Το ένα εκατομμύριο ταλαιπωρεί τα υπόλοιπα 9 εκατομμύρια.

Έχω μια απορία: Ο Λοβέρδος μέσα ΣΤΟ 1.000.000 δημοσίων υπαλλήλων που ταλαιπωρεί τα υπόλοιπα 9.000.000 υπολογίζει τους 290 βουλευτές (εξαιρώ την Σακοράφα, τον Δημαρά και κάποιους που μου ξεφεύγουν αυτήν τη στιγμή); Υπολογίζει τους προέδρους, γενικούς γραμματείς, διευθύνοντες συμβούλους (π.χ. Βουρλούμης που κατηγορείται για απιστία σε βάρος του ΟΤΕ και ταυτόχρονα συνέχιζαν να τον κρατάνε στην ηγεσία της εταιρείας), τους υπαλλήλους της βουλής και όλους αυτούς του σιναφιού τους που ροκανίζουν εκατομμύρια ευρώ κλέβοντας ανεμπόδιστα έχοντας ταυτόχρονα παχυλούς μισθούς.
Τον εαυτό του τον υπολογίζει;
Μα καλά, τι συμβαίνει στο μυαλό αυτών στο ΠΑΣΟΚ; Ο ένας αποκαλεί τους δημόσιους υπαλλήλους κοπρίτες, όταν όχι μόνο ο ίδιος είναι δημόσιος υπάλληλος αλλά έχει βάλει και την κόρη του στο δημόσιο! Ο άλλος λέει ότι οι υπάλληλοι του δημοσίου ταλαιπωρούν τους υπόλοιπους, ξεχνώντας κι αυτός ότι είναι δημόσιος υπάλληλος!
Τώρα που το σκέφτομαι, δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι, είναι ιδιωτικοί υπάλληλοι…


Κοιτάξτε να δείτε πως τα φέρνει η ζωή…

Ένα άθλιο ξεπούλημα μιας κρατικής χαρτοβιομηχανίας που συνέβη το 1999 από την τότε υφυπουργό ανάπτυξης κα. Διαμαντοπούλου, έρχεται να την εκδικηθεί 12 χρόνια μετά.
Διαβάζοντας από τα αρχεία μου, βλέπω ότι το 1999, σύμφωνα με την εφημερίδα «¨Το Βήμα», το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να ξεπουλήσει την χαρτοβιομηχανία Σόφτεξ αντί πινακίου φακής σε κοινοπραξία του εξωτερικού. Ένας από τους όρους που επέβαλε η κοινοπραξία για την αγορά της Σόφτεξ ήταν να της δοθεί η δυνατότητα να μπορεί να κλείσει όσα θέλει από τα 3 εργοστάσια της Σόφτεξ στην Ελλάδα μετά από τρία χρόνια! Μέσα στις υποχρεώσεις της κοινοπραξίας ήταν να επενδύσει μέσα στα 3 χρόνια το ποσό των 25 εκατ. δολαρίων. ΟΜΩΣ, η κοινοπραξία είχε το δικαίωμα να τις κάνει όχι στη Softex ή μέσω της Softex, αλλά μέσω... «άλλης» παρεμφερούς θυγατρικής εταιρείας και μάλιστα όπως προκέκυπτε από την αοριστία του σχετικού όρου, όχι απαραιτήτως στην Ελλάδα!
Η φράση του Βήματος που μου έμεινε ήταν: «η συμφωνία που υπεγράφη ισοδυναμεί με συμφωνία διευκόλυνσης ενός σατανικού σχεδίου απαξίωσης και απο-επένδυσης όχι μόνο της Softex αλλά και ολόκληρης της ελληνικής χαρτοβιομηχανίας που τα τελευταία χρόνια «σήκωσε κεφάλι» και έγινε «ενοχλητική» στην ευρωπαϊκή αγορά».
Μετά λοιπόν από την πώληση της Σόφτεξ, η κοινοπραξία έκλεισε το εργοστάσιο της χαρτοβιομηχανίας στη Δράμα. Το συγκεκριμένο εργοστάσιο προμήθευε με χαρτί το υπουργείο παιδείας για την έκδοση των σχολικών βιβλίων!
12 χρόνια μετά λοιπόν, η Διαμαντοπούλου, κατάφερε στο ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς κανένα σχολείο στην Ελλάδα να μην έχει βιβλία, γιατί το υπουργείο δεν έχει χαρτί!
Πως τα φέρνει έτσι η πόρνη η ζωή ε;


Αφιερωμένο σε όλους τους μαθητές… για να μην ξεχάσουν πως μοιάζουν τα βιβλία…


Υ.Γ. Κάθε δακρυγόνο κοστίζει 90 ευρώ. Κάθε σχολικό βιβλίο 0.90 λεπτά...
αλλά με τόσα δακρυγόνα που λεφτά για βιβλία…
Υ.Γ2. Πάντως ελάφρυνε κατά πολύ η σχολική τσάντα ε;
Υ.Γ3. Αφού δεν δώσανε βιβλία αλλά DVD, τα διαγωνίσματα θα γράφονται και αυτά σε DVD; Όποιος γράφει καλά, το DVD του θα γίνεται χρυσό; Ο πρωτεύσαντες του σχολείουθα βλέπουν το DVD τους να γίνεται πλατινένιο;


Γιώργος Παπανδρέου: «βασικός μου στόχος είναι να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς τουλάχιστον έναν εργαζόμενο».

Αυτήν την φράση για όσους δεν έχουν φαντασία, την είπε Γιωργάκης μας. Άσχετα με το πώς την αντιλαμβάνεται ο ίδιος την φράση αυτή αλλά και το πώς θα ήθελε να την αντιληφθούμε εμείς, είναι φανερό ότι αυτή η φράση όσο και αν την φτιασιδώσεις πάλι απολύσεις σημαίνει. Σημαίνει ότι ένας στους τέσσερις τουλάχιστον θα έχει δουλειά! Μα καλά, ποιος χαζός θα έλεγε τέτοια φράση; Άστο, μη το πεις, ξέρω..
Στο σύνθημα λοιπόν του Γιωργάκη, θα προσθέσω μερικές έξυπνες συμπληρωματικές ατάκες που μου έστειλε ένας αναγνώστης:
- Ένας εργαζόμενος ανα οικογένεια, ενα βιβλίο ανα τάξη, ενας γιατρός ανα νοσοκομείο, ενας μπάτσος ανα διαδηλωτή, ένα γκλοπ ανά κεφάλι.
- Ένας εργαζόμενος σε καθε οικογένεια, ένας άχρηστος σε κάθε υπουργείο.
- Ένα πιάτο φαΐ τη μέρα σε κάθε σπίτι.
- Ένα σπιτι με ρεύμα ανά πολυκατοικία, μια μπαλαντέζα ανά οικογένεια.



Πολιτισμός είναι ό,τι απομένει αν πετάξεις όλους τους οικονομικούς δείκτες.

Πολλά μπορεί να λένε οι Ευρωπαίοι για τους Έλληνες, αλλά εγώ προσωπικά χαίρομαι που δεν έχω τον δικό τους πολιτισμό. Στην Ολλανδική τηλεόραση υπάρχει τηλεπαιχνίδι που δίνει 4.000 ευρώ στον νικητή, για άτομα που έχουν ζητήσει άσυλο αλλά δεν το έχουν λάβει. Η μόνη προϋπόθεση για να πάρει τα χρήματα ο νικητής είναι να φύγει από την Ολλανδία!

Δεν υπάρχουν σχόλια: