Πονηρούληδες!
Λέγεται ότι οι Ιταλίδες θεωρούν γρουσουζιά αν στην αλλαγή του χρόνου δεν φοράνε κόκκινα εσώρουχα. Ξέρω που θα θέλατε να ήσασταν την Πρωτοχρονιά που μας πέρασε τώρα που διαβάσατε αυτό το κείμενο!
Υ.Γ. Καλή χρονιά!
Κακά Χριστούγεννα, κακή χρονιά!
Τι άλλο θα μπορούσε πει κάποιος αν στην χώρα του συνέβαιναν αυτά; Γνωστοί για τις υπερβολές με την πολιτική ορθότητά τους οι Αγγλοσάξονες, πέρυσι τα Χριστούγεννα στα νηπιαγωγεία της Αυστραλίας δεν δόθηκαν δώρα στα παιδάκια με το σκεπτικό ότι υπάρχουν και παιδάκια άλλων θρησκειών! Η ιδέα να αποφασίσουν οι γονείς των αλλόθρησκων παιδιών για το αν θα πάνε στο σχολείο ή όχι εκείνη την ημέρα ή αν θα λάβουν δώρο και τα παιδάκια που είναι αλλόθρησκα με απόφαση του γονέα δεν φαίνεται να τους πέρασε από το μυαλό. Στο Λονδίνο από την άλλη, αποφασίσανε να μην φωτίσουν το κέντρο της πόλης όπως κάθε άλλη χρονιά, ούτε και μουσική να βάλουν στα μεγαλοκαταστήματα. Το σκεπτικό τους ήταν το ίδιο: Να μην προσβάλλουν τους αλλόθρησκους μετανάστες! Η ιδέα ότι ο υποδεχόμενος οφείλει να αποδέχεται τα ήθη του τόπου που τον υποδέχεται και όχι το αντίθετο δεν φαίνεται να τους πέρασε από το μυαλό.
Μέσα σε όλη αυτή την παράνοια, η μόνη λογική εξήγηση είναι η (παρανοϊκή) προσπάθεια δημιουργίας περαιτέρω διχασμού των κοινωνικών ομάδων για την εξυπηρέτηση δικών τους σκοτεινών σχεδίων.
Ποιοι ήμασταν. 105 λέξεις για την συγκινητικότερη ιστορία της Επανάστασης.
Στην πολιορκία της Ακρόπολης της Αθήνας από τους Έλληνες, τους πρώτους μήνες της Ελληνικής Επανάστασης, ο κίνδυνος για τα μνημεία της ήταν μεγάλος. Γι’ αυτό η Προσωρινή Διοίκηση ζήτησε από τον Αρχηγό του Πυροβολικού των επαναστατημένων Ελλήνων να σεβαστεί τα αρχαία μνημεία κατά την επίθεσή του εναντίον των Τούρκων, που ήταν κλεισμένοι μέσα στην Ακρόπολη. Όταν οι Έλληνες πολιορκητές της Ακρόπολης έμαθαν πως οι πολιορκούμενοι Τούρκοι αποσυναρμολογούσαν τα αρχαία κτίρια της Ακρόπολης, για να πάρουν το μολύβι που υπήρχε στους συνδέσμους των λίθων, έστειλαν στους πολιορκημένους βόλια, για να γλιτώσουν το μνημείο από την καταστροφή. Προτίμησαν να σώσουν την Ακρόπολη και να κινδυνέψουν οι ίδιοι.
Ποιοι είμαστε σε 5 λέξεις: Ζαχόπουλος, κάλυψη, αποχαρακτηρισμοί μνημείων, ροζ.
Ζαχοπουλεΐκο γλέντι.
Στα πούπουλα τους έχω, με τις γκομενίτσες τους, με τα ταξιδάκια τους, τις μιζούλες τους, με τα όλα τους, τα σέα τους, τα μέα τους. Με τον ήλιο τους βγάζω, με τον ήλιο τους βάζω… Τι έχουν οι έρμοι και αυτοκτονούνε;
Στο άρθρο της προηγούμενου δεκαπενθημέρου διετύπωσα την ερώτηση: «Κι αν είναι αθώος ;». Νιώθω έντονα την ανάγκη να ζητήσω δημόσια συγνώμη…από τους αθώους!!
Αναρωτιέμαι ως πότε θα συνεχίσουν να υποτιμάνε την νοημοσύνη μας. Ο Ζαχόπουλος παρουσιάζεται σαν θύμα και η Τσέκου ως η αδίστακτη γυναίκα που εκβίαζε τον στενό συνεργάτη και φίλο του πρωθυπουργού της Ελλάδας! Και μάλιστα μόνη της! Και όλ’ αυτά για μια πρόσληψη; Ε, είπαμε! Ο άλλος ψωροπεινούσε και έβαλε την κόρη του στον Ο.Τ.Ε. για να παίρνει μόνο 1000 ευρώ. Εντάξει, βολική για κάποιους η εργασία στο δημόσιο αλλά όχι και έτσι για έναν διορισμό! Ρισκάρει κανείς να τον φάει το μαύρο σκοτάδι της φυλακής για μια δουλειά; Για ποιους δούλευε η γυναίκα «τα κάνω όλα για μια αξιοπρεπή δουλειά»; Τι ακριβώς προσπαθούν να κερδίσουν οι «εργοδότες» της;
«Το έκανα για το παιδί μου», έλεγαν παλιότερα γυναίκες που είχανε προβλήματα με τον νόμο και είχανε ελαφρυντικά. Τώρα, η φράση που συνηθίζεται είναι: «Το έκανα για να βρω δουλειά». Ω καιροί, ω ήθη!
Μια και είπαμε για ήθη, στις 15 Ιανουαρίου ξεκινάνε οι εκπτώσεις. Ρούχων ντε, όχι ηθών! Αυτές άρχισαν προ πολλού.
Πάντως, ο Ζαχό θα μείνει στην ιστορία. Για τον ίδιο λόγο που έμεινε και ο Ηρόστρατος.
Πως φαίνεται ότι μερικοί είναι ερασιτέχνες. Υπάρχει καλύτερο οικόπεδο από την Ακρόπολη; Έπρεπε να την γκρεμίσουνε και να φτιάξουν εκεί πάνω τον ουρανοξύστη Τζάιαντ της Λάμψης και του Γιάνγκου Δράκου. Εκεί να δεις προσκύνημα! Εκεί να δεις έουρος! Εμ, τι περιμένεις από ερασιτέχνες;
Η παρολίγον αυτοκτονία του Ζαχό έχει και τα καλά της. Ωφελήθηκε πραγματικά η ελληνική κοινωνία. Όλοι οι άσχημοι κοιλαράδες άντρες αναθαρρήσανε. «Ε, αφού έβγαλε γκόμενα αυτός άρα μπορώ κι εγώ»! Το ίδιο και οι άσχημες γυναίκες: «Ε, αφού μπόρεσε αυτή να βγάλει γκόμενο έναν Γ.Γ. υπουργείου, άρα μπορώ κι εγώ»!
Τελικά, Αμερικανάκια είμαστε μόνο στα κακά τους. Στα καλά των Αμερικανών δεν τους ακολουθούμε. Ο αντίστοιχος Ζαχόπουλος στην Αμερική θα πουλούσε ο ίδιος το DVD στα κανάλια και θα γινόταν ζάπλουτος. Δεν θα χρειαζόταν πια να κάνει λαμογιές. Θα άλλαζε και καριέρα. Θα γινόταν ο διασημότερος πορνοστάρ της χώρας. Εν μια νυκτί! Και μάλιστα, χωρίς γυμναστήρια για να κάνει κορμάρα.
Προσπάθησε να αυτοκτονήσει και άλλος από την παρέα αυτών των «καλόπαιδων». Έχω την εντύπωση ότι η κυβέρνηση «την κάνει» σιγά σιγά…
Επί Θείου, η Ελλάδα ονομάστηκε «ένα απέραντο φρενοκομείο». Επί Ανιψιού, «ένα απέραντο μπ….έλο»!
Για να δω εκεί στο βάθος, όσοι από εσάς νομίζουν ότι ο δεύτερος προσπάθησε πραγματικά ν’ αυτοκτονήσει, να σηκώσουν το χέρι τους. Κανένας; Έυγε!
Από την άλλη, αναρωτιέμαι, τι τους κάνει να αυτοκτονούν (εντός ή εκτός εισαγωγικών); Μην ακούσω ανοησίες περί ευθιξίας… Από τι σόι μαφία βρίσκεται η χώρα κατελειμμένη; Σαν κάτι παράξενες θρησκευτικές αιρέσεις ή σατανιστές που δεν σ’ αφήνουν να φύγεις παρά μόνον εάν αυτοκτονήσεις…
Επίσης, νιώθω σαν κάποιοι να κραδαίνουν απειλητικά προς την κυβέρνηση και άλλα DVD με σκοπό να την εκβιάσουν. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης λένε ότι υπάρχει και άλλο DVD. Εμένα μου ακούγεται σαν: «Καθίστε φρόνιμα γιατί θα βγουν και άλλα στην φόρα»! Οι λεγόμενοι «Νταβατζήδες», ίσως να προσπαθούν να στριμώξουν τον Καραμανλή στη γωνία για να τους κάνει τα χατίρια. Όχι ότι δεν τους τα κάνει βέβαια, αλλά μάλλον μιλάμε για πολύ χοντρές «μπίζνες». Μένει να δούμε αν ο Καραμανλής κάνει πίσω κάπου. Αν π.χ. κάνει πίσω στην (σωστή) προσέγγισή του με τους Ρώσους ή χαρίσει κάτι πραγματικά εξοργιστικό με τις γνωστές χαριστικές ρυθμίσεις σε μεγαλοεπιχειρηματίες, ή έστω αν βάλει τον Κυριάκο (χαχαχααα) Μητσοτάκη στην κυβέρνηση κλπ. Θεωρίες συνομωσίας; Για να δούμε…
Χαιρέκακα κάθομαι στον καναπέ και απολαμβάνω την κατάσταση. Έ ρε γλέντιααα! Φαντάζομαι πόσο ιδρώνουν κάποιοι υψηλά ιστάμενοι και ικανοποιούμαι αφάνταστα. Σαν να παίρνω το αίμα μου πίσω! Λίγα μας κάνουν αυτοί;
Υ.Γ. Πώπωωω, είχα ρέντα σήμερα!
Διορισμός μέσω ΑΣΕΠ.
Από τα ελάχιστα πράγματα που ήταν σοβαρά σε αυτόν τον τόπο ήταν το ΑΣΕΠ. Τώρα, όποτε ακούω αυτή τη λέξη, κρεβάτι μου έρχεται στον νου.
Siemens = Ζιμενς = Μίζες
Ζιμενς = Μίζες (με αναγραμματισμό) + ένα ν που περισσεύει. Μίζες εις την νιοστή δύναμη δηλαδή.
Σάλος στην Γερμανία, όπου στέλεχος της Ζίμενς ομολογεί παροχή απίστευτων χρηματικών ποσών για μιζάρισμα στελεχών της κυβέρνησης Σημίτη για τα Ολυμπιακά Έργα. Τιιιι; Μπα ψέματα θα είναι! Δεν θα έκαναν ποτέ αυτοί τέτοιο πράγμα!
Δικαιοσύνη για σκούπισμα ελλείψει χαρτιού υγείας.
Βλέπουμε τον ηθοποιό Σεργιανόπουλο να πιάνεται με μεγάλη ποσότητα κοκαΐνη και να βγαίνει έξω με το εξής επιχείρημα: Επειδή λέει είναι διασημότητα και η όψη του αναγνωρίσιμη, έχει δυσχέρεια (το κακόμοιρο το παιδί) να πάει να ψωνίζει την κόκα του κάθε τρεις και λίγο. Οπότε τι έκανε; Αγόρασε μπόλικη για να έχει για καιρό. Εξάλλου λέει, το «δικαιολογεί η μεγάλη οικονομική επιφάνειά του». Αν πιάσουν κάποιον κοινό θνητό, ο νόμος προβλέπει ότι πάει μέσα για εμπορία και τον τρώει το μαύρο σκοτάδι.
Όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο σου λέει το Σύνταγμα της Ελλάδας. Ο συγγραφέας Τζώρτζ Όργουελ στο αριστούργημα του «Η Φάρμα των Ζώων» είχε πει το εξής: «Όλα τα ζώα είναι ίσα μεταξύ τους, μα κάποια είναι πιο ίσα».
Αλλά τα μεγαλύτερα ζώα είναι αυτοί που τα ανέχονται όλ’ αυτά.
Εξαφανίστε τον Μίκη Θεοδωράκη.
Νιώθω υποχρεωμένος να γράψω για ένα γεγονός το οποίο πραγματικά είναι εξοργιστικό. Το Υπουργείο (α)Πολιτισμού από το 2004 έχει παύσει τις πληρωμές προς την ορχήστρα του Μίκη Θεοδωράκη, με αποτέλεσμα η ορχήστρα του αξιότερου Έλληνα εν ζωή με το ανυπέρβλητο έργο του να αναστείλει την λειτουργία της πριν λίγες ημέρες, έχοντας και αρκετές αγωγές να δυσφημίζουν τον μεγάλο συνθέτη και ανθρωπιστή λόγω της αδυναμίας πληρωμών των μισθών των μουσικών του, κάτι που είχε αναλάβει ως υποχρέωση το Υπουργείο (α)Πολιτισμού.
Ας θυμηθούμε με λίγα λόγια όσοι έχουμε ξεχάσει ή αγνοούμε τι σημαίνει Μίκης Θεοδωράκης:
Κατά την δικτατορία φυλακίζεται. Στο εξωτερικό ξεσηκώνεται θύελλα διαμαρτυριών. Προσωπικότητες, όπως ο Δημήτρης Σοστάκοβιτς, Arthur Miller, Laurence Olivier, Yves Montand κ.λ.π. δημιουργούν επιτροπές για την απελευθέρωσή του. Τελικά υπό την πίεση αυτή αποφυλακίζεται και βρίσκεται στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1970. Περιοδεύει σ` όλο τον κόσμο με συναυλίες, συναντήσεις με αρχηγούς κρατών και προσωπικότητες, συνεντεύξεις, δηλώσεις για την πτώση της δικτατορίας και την επαναφορά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Το 1972 επισκέπτεται το Ισραήλ και γίνεται μεσολαβητής για την ειρήνευση στην περιοχή. Ως αποτέλεσμα, το 1994 γιορτάσθηκε πανηγυρικά στο ΄Οσλο η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων παρουσία των Πέρες και Αραφάτ με την παρουσίαση του Μαουτχάουζεν που στο μεταξύ έχει γίνει "εθνικό τραγούδι" του Ισραήλ και του Ύμνου για την Παλαιστίνη που έγραψε ο ίδιος. Εκει, στο Οσλο, την ίδια στιγμή, ο Αραφάτ και ο Ράμπιν παραλαμβάνουν το Νόμπελ για την Ειρήνη.
Διατέλεσε βουλευτής για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. από 1981-1986 οπότε και παραιτήθηκε, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας 1989-1992 και υπουργός Επικρατείας την περίοδο 1990-1992 οπότε και παραιτήθηκε, όντας μια ζωή αδέσμευτος και υπερήφανος, αρνούμενος να συμβιβαστεί.
Το 1983 του απονέμεται το βραβείο Λένιν για την Ειρήνη.
Το 1986, μετά την καταστροφή στο Τσερνομπίλ πραγματοποιεί μεγάλη περιοδεία με συναυλίες σ΄ όλη την Ευρώπη κατά της ατομικής ενέργειας.
Το 2000 είναι υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης. Σύσσωμη η πολιτική και η πνευματική ηγεσία Ελλάδας και Κύπρου στηρίζει την υποψηφιότητα του.
Στα τέλη Νοεμβρίου του 2001 υπογράφεται συμφωνία δεκαετούς διάρκειας από την Ορχήστρα και τον τότε υπουργό Πολιτισμού κ. Ευάγγελο Βενιζέλο. Είναι αυτή που έχει καταργηθεί άτυπα εδώ και μερικά χρόνια.
Το 2005, το Διεθνές Συμβούλιο Μουσικής και η ΟΥΝΕΣΚΟ, ο κορυφαίος Πολιτιστικός Οργανισμός των εθνών της υφηλίου επέλεξαν να τιμήσουν τον Μίκη Θεοδωράκη απονέμοντας του το Διεθνές Βραβείο Μουσικής.
Τον Μίκη Θεοδωράκη τίμησε και η Βουλή των Ελλήνων, θέτοντας υπό την αιγίδα της την έκδοση μιας ηχητικής βιογραφίας του, σε ψηφιακό δίσκο, με τίτλο "Άξιος εστί".
Τον Μάρτιο του 2007, ο Γάλλος υπουργός Πολιτισμού εκ μέρους του προέδρου της Γαλλίας Ζακ Σιράκ, του απένειμε το παράσημο του Ταξιάρχη της Λεγεώνας της. Ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής απέστειλε προς τον Μίκη Θεοδωράκη συγχαρητήρια επιστολή για τη βράβευσή του από τη γαλλική κυβέρνηση. Ανάμεσα σε άλλα του γράφει: «η αγάπη και η ευγνωμοσύνη όλων μας για τη μεγάλη προσφορά σου στο σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό είναι δεδομένες».
Τον Ιούνιο του 2007, από ομάδα βουλευτών γίνεται επερώτηση στη Βουλή των Ελλήνων για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει από το υπουργείο ο Έλληνας συνθέτης. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Το υπουργείο ασχολήθηκε τόσο πολύ με το θέμα, ώστε μετά από 6 μήνες η ορχήστρα διαλύθηκε.
Το έργο του Μίκη Θεοδωράκη παίζεται κάθε 3 ημέρες από κάποια μεγάλη ορχήστρα σε κάποιο σημείο της γης.
Παρόλα αυτά, εδώ και καιρό ο κ. Μίκης Θεοδωράκης υφίσταται έναν πόλεμο και μια απομόνωση από ανθρώπους ανεγκέφαλους, απολίτιστους και βάρβαρους, που νομίζουν ότι αυτός ο τόπος τους ανήκει.
Η περιοδεία της Εθνικής Λυρικής σκηνής με το έργο του «Ο Ζορμπάς» ματαιώθηκε ενώ είχε προγραμματιστεί να δώσει παραστάσεις σε 35 μεγάλες πόλεις του εξωτερικού. Ο ίδιος έχει αποκλειστεί επιδεικτικά από το Φεστιβάλ Αθηνών. Ως αντίδραση και ένδειξη διαμαρτυρίας για τον διαρκή παραγκωνισμό του και τον υποβιβασμό του σε διακοσμητικό ρόλο στην Πολιτιστική Ολυμπιάδα του Πεκίνου απαγόρευσε στην Ελληνική αποστολή να χρησιμοποιήσει έργα του. Όλ’ αυτά, τα μαθαίνουμε από επιστολή διαμαρτυρίας και απόγνωσης προς τον υπουργό πολιτισμού κ. Λιάπη από την κόρη του συνθέτη κα. Μαργαρίτα Θεοδωράκη. Η υπερηφάνεια και η αξιοπρέπεια που τόσο σπανίζει ανάμεσα σε μας, τους λίγους, μικρούς και απογοητευτικούς νεοέλληνες, δεν επέτρεψε στον κ. Θεοδωράκη να ζητιανέψει ούτε αυτά που του χρωστάνε.
Όταν το Υπουργείο (α)Πολιτισμού ξοδεύει τόσο μεγάλα ποσά για καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, μερικές από τις οποίες δικαιολογημένα αμφισβητούμενες, με απλά ελληνικά σημαίνει ότι το υπουργείο όχι μόνο δεν θέλει να χρηματοδοτήσει το έργο του κ. Θεοδωράκη αλλά ολοφάνερα θέλει να το υποβαθμίσει.
Όταν αύριο μεθαύριο ω μη γένοιτο μου ζητήσουν να υπερασπιστώ αυτήν την χώρα, ποιο λόγο θα βρω για να το κάνω; Όταν οι βάρβαροι κατακτητές της κάθε καρέκλας (πράσινοι, κόκκινοι, μπλε ή ροζ που είναι και της μόδας) είναι απείρως χειρότεροι από τον βάρβαρο Τούρκο κατακτητή, τι συμφέρον θα βρω άραγε για να υπερασπιστώ την πατρίδα μου; Τα λαμόγια με τους αποχαρακτηρισμούς αρχαιολογικών χώρων και νεοτέρων μνημείων; Τους αξιολύπητους πιθηκάνθρωπους αποφασίζοντες που με κάνουν να ντρέπομαι να ψελλίσω την εθνικότητα μου όταν βρίσκομαι στο εξωτερικό ή τους χαμερπείς στην μεγάλη τους πλειοψηφία ανθρώπους της διανόησης που έχουν εξαφανιστεί και έχουν αφήσει τον λαό έρμαιο στην πνευματική αποψίλωση;
Όταν οι απειροελάχιστοι σε καλλιέργεια, σεβασμό και τρισμέγιστοι σε ηλιθιότητα αποφασίζοντες περιφρονούν τον μεγαλύτερο εν ζωή Έλληνα καλλιτέχνη ο οποίος προήγαγε και διαφήμισε την ελληνική μουσική και την Ελλάδα όσο κανένας άλλος, τότε τι μοίρα να περιμένει αυτήν την χώρα; Όταν ένα ιερό τέρας την τέχνης περιφρονείται έτσι από τους ανάξιους αποφασίζοντες, ενώ ταυτόχρονα εξυψώνονται «καλλιτέχνες» όπως ο Καρβέλας και ο Βας Βας ο Παρασκευάς, τότε πόσο αλήθεια αξίζει αυτή η χώρα να υπάρχει;
